|
Songs at the end of the world
- een concert -
foto: Sofie Knijff
|
“Antarctica is de laatste plek waar je neervalt als je met de aarde schudt en nergens anders blijft kleven.”
Geïnspireerd door deze quote uit de documentaire Encounters at the End of the World van de Duitse cineast Werner Herzog werken Touki Delphine en Wunderbaum - 6 jaar na Lost Chord Radio - voor een tweede keer samen. De acteurs en muzikanten delen hun liefde voor zwerftochten en verhalen van thuislozen. Ze herschreven hun leven op basis van jeugdfoto’s, zonken in gedachten naar de bodem van de wereld en ontmoetten in hun dromen hun andere zelf: de avonturiers; wetenschappers; professionele fantasten en fulltime reizigers die ze, deep down, eigenlijk ook zijn.
|
Antarctica, het koudste en droogste continent, het werelddeel dat Atlantis bedekt, de wind die altijd uit het oosten waait. Keizerpinguïns waggelen langs onderzoeksstations uit Chili en Duitsland. Vulkanologen zitten op de rand van de Erebus, een van de zeldzame vulkanen waar je rechtstreeks op het kolkende magma van de aarde kan kijken.
Via de grootst mogelijke omweg naar de kern van het leven reiken, dat doen ook de personages in Songs at the end of the World. Het zijn extreme verschijningen in extreme omstandigheden, ze leggen existentiële begeertes bloot. Muzikaal en absurd theatraal. Antarctica zingt mee. Antarctica, Antarctica. Hoort ons hijgen, hoort onze adem bevriezen, hoort onze woorden. |
Van en met Walter Bart, David Corel, Wine Dierickx, Rik Elstgeest, Matijs Jansen, Bo Koek, John van Oostrum, Marleen Scholten
Dramaturgie Willem de Wolf
Vormgeving Maarten van Otterdijk
Kostuums Rebekka Wörmann i.s.m. Roos Smith
Productie Wunderbaum en Veenfabriek / Touki Delphine
Coproductie Rotterdamse Schouwburg en Theaterfestival Boulevard 's-Hertogenbosch
|
|
|
